Karambolizacje - Łukasz Siatkowski

Karambolizacje

Do 4 kwietnia w Galerii "Po 111 Schodach" Młodzieżowego Domu Kultury nr 2 w Lublinie można oglądać wystawę rysunku o enigmatycznym tytule "Karambolizacje". Ich twórca,
Łukasz Siatkowski - rysownik i muzyk, lublinianin, absolwent kulturoznawstwa i student wydziału teologii KUL, definiuje tak autorski sposób rysowania. To już kolejna odsłona Karambolizacji, prezentowanych wcześniej lubelskiej publiczności kilkakrotnie podczas "Kulturaliów", "Synestezji" organizowanych przez Fundację Teatrikon w Kawiarnio/księgarni "Między słowami", a także w Galerii "Po 111 Schodach" (w ramach integracyjnego projektu "Artyści Życia"). Pasję rysownika Łukasz łączy z zainteresowaniami muzycznymi. W listopadzie 2005 roku razem z Dominikiem Kosiorkiem założył zespół "Strefa pracy żurawia". Obecnie w zespołu wchodzą Łukasz, Dominik oraz Jarek Maksim. Zespół gra muzykę wynikającą z potrzeby duszy, od rocka po jazz, poprzez chillout aż po mocniejsze szarpnięcia. Koncerty zespołu często przeplatane są recytacjami utworów poetyckich Łukasza. Podobnie było podczas wernisażu w "Po 111 Schodach", gdy "Strefa..." bez wysiłku skupiała uwagę publiczności przez cały wieczór, dodatkowo ogniskując ją recytacjami wierszy w wykonaniu Ludwiki Mroczkowskiej.

Tytułowa "karambolizacja przestrzeni" to według słów jej autora "sposób porządkowania zmultiplikowanych symboli graficznych na małej płaszczyźnie", tworzony przy użyciu wyjątkowo ascetycznego warsztatu. W czasach, gdy artyści prześcigają się w anektowaniu wyrafinowanego zaplecza technicznego dla potrzeb swojej sztuki, Łukasz paradoksalnie i konsekwentnie, od ponad 10 lat, decyduje się na użycie banalnego narzędzia - cienkopisu. Użycie cienkopisu nie jest jednak w przypadku Łukasza banalne. Łukasz, w konsekwencji dziecięcego porażenia mózgowego, jest osobą niepełnosprawna ruchowo. Manualna kontrola nad narzędziem w jego wypadku nie jest rzeczą prostą. Pewnie dużo łatwiej było by skorzystać z możliwości programów komputerowych, ale Łukaszowi, jak każdemu rasowemu artyście, nie o łatwość pracy warsztatowej chodzi, a o współgranie narzędzia z twórczym zamysłem. O niebanalny efekt, o autentyczność.

Zdumiewa różnorodność kompozycyjnych rozwiązań jakie osiąga autor tych misternych, ażurowych, głównie czarno -białych rysunków. Linearne, abstrakcyjne lub z elementami przedmiotowego otoczenia, ornamentalne labirynty zapełniają płaszczyznę kartonu za zasadzie horror vacui. W swoich lingwistyczno-graficznych kompozycjach Łukasz poza warstwą wizualną proponuje odbiorcy intrygującą warstwę komentatorską, doskonale wpisując się we współczesną ideę czytania tekstu kultury. Bywa prześmiewczy, bywa ironiczny, zawsze oryginalny, nigdy odtwórczy. Jak pisał Chagall: "sztuka kontynuuje tam, gdzie natura kończy." Łukasz czasem kontynuuje tam, gdzie kończy się przedmiotowość, a czasem przeciwnie, na pozór abstrakcyjne kompozycje okazują się podszyte literą i obiektem. Zaskakują odniesienia do rzeczywistości ujęte w formie znaku graficznego. W karambolach Łukasza zderzają się emocje i konwencje. Od ekspresyjnych układów drobnych kreseczek w których można wyróżnić figury geometryczne czy rzeczywiste przedmioty, artysta przechodzi do płaszczyzn zapełnionych ściśle abstrakcyjnym "drukiem", tworzącym miękkie, finezyjne, niemal malarskie faktury. Zachowując wierność minimalistycznemu narzędziu rysownika, z benedyktyńską starannością opracowując każdy milimetr powierzchni kartki, zazwyczaj formatu A4, Łukasz osiąga wyjątkowe wyrafinowanie formalne i siłę wyrazu.

Anna Staniak
komisarz wystawy, nauczyciel plastyki MDK 2

© Dział Programów i Promocji - Młodzieżowy Dom Kultury nr 2 w Lublinie