WYSTAWA

TATARY - 100 lat w Lublinie

C.K. Generalne Gubernatorstwo ogłosiło 18 sierpnia 1916 r. rozporządzenie Naczelnego Wodza Armii Austriackiej o powiększeniu obszaru miast: LUBLINA, Kielc, Radomia i Piotrkowa.

Lublin starał się połączyć dzielnice oddzielone dolinami rzek i wąwozami, bez połączeń komunikacyjnych. Austriackie władze okupacyjne, które objęły rządy w Lublinie we wrześniu 1915 roku, chciały uporządkować granice miasta pod względem administracyjnym, wojskowym i zaopatrzenia armii. Po rozmowach z Miejskim Komitetem Obywatelskim lubelski generał-gubernator Karol Kuk, rozporządzeniem z 15 października 1916 roku przyłączył do Lublina, z ważnością od 1 listopada, miejscowości należące do gmin wiejskich: Konopnica Zemborzyce i Wólka. Tereny te obejmowały powierzchnię 1818,6 ha. I Lublin powiększył się do 2691 ha.

W granicach Lublina znalazły się dzielnice zabudowane na sposób miejski i uprzemysłowione: TATARY, Bronowice, Kośminek, Za Cukrownią, Wieniawa, Czechów i Lemszczyzna.