WYSTAWA

Wernisaż: wrzesień
2017 r.

70/700

SALA BELKOWA

Tadeusz Żaczek

Urodził się 23 maja 1958 r. w Białej Podlaskiej. Jest absolwentem Wydziału Budowy Maszyn Politechniki w Częstochowie. W 1981 r. ukończył Studium Fotografii. Od 30 lat zajmuje się fotografią zawodowo. W latach 1979-1988 pracował jako instruktor fotografii w Młodzieżowym Domu Kultury i w Wojewódzkim Domu Kultury w Białej Podlaskiej.  W październiku 1988 r. uzyskałem uprawnienia czeladnicze z zakresu fotografii, a od 1989 do 2001 r. pracował jako fotograf w Muzeum Południowego Podlasia. Przez dwa lata, od 1991 do 1993 r. był zatrudniony w oddziale regionalnym 'Gazety Wyborczej' w Białej Podlaskiej jako fotoreporter. Współpracował także z gazetami: 'Słowo Podlasia' , 'Welcome to Lublin'. Jego fotografie były eksponowane na wystawach zbiorowych i indywidualnych, a zdjęcia można obejrzeć w wielu albumowych wydawnictwach poświęconych Lubelszczyźnie i Podlasiu. Czynnie uczestniczy w ogólnopolskich plenerach fotograficznych. Jest członkiem Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej i Związku Polskich Artystów Fotografików. Posiada własne studio fotograficzne.

Nastrojowe czarno _ białe fotografie pokazują życie religijne prawosławnej społeczności dzisiejszych kresów wschodnich naszego kraju. Autorem zdjęć jest Tadeusz Żaczek, fotografik z Białej Podlaskiej. Zafascynowany wschodnimi rytuałami, wydobywa ich niezwykły, mistyczny klimat fotografując pielgrzymki, odpusty i obrzędy w Jabłecznej, Grabarce, czy Drohiczynie.

Przenikanie się kultur i religii jest zawsze niezwykle bogate w znaczenia. Fotograf mieszkający na Kresach potrafi lepiej niż obserwatorzy z zewnątrz oddać specyfikę i piękno prawosławia. Dlatego też to, co zauważył, zrozumiał i odczuł, jest w jego pracach tak autentyczne i poruszające.

'Był 1976 rok. Artyści malarze z naszego regionu mieli na Grabarce plener. Pojechałem z nimi. Dokumentowałem plener w fotografii. Na Grabarce przeżyłem święto Spasa. Byłem nim zauroczony. Artyści wrócili, a ja zostałem. Dalej fotografowałem. Tamten pobyt zaważył na moich dalszych poszukiwaniach. Poznawałem prawosławie _ jego kalendarz, liturgię, obrządek, ludzi.

Prawosławie jest bardzo kolorowe - szaty, obrzęd, wnętrza świątyń. Czarno-białe zdjęcie odrywa człowieka od skupiania się na kolorze i podpowiada - zatrzymaj się, pomyśl, wejdź w świat duchowy.

Zdarza się, że dopiero po pięciu, nawet dziesięciu wyjazdach robię, na przykład ze święta, jedno zdjęcie, niepowtarzalne. Potem próbuję nowego, jeszcze lepszego ujęcia i nic nie wychodzi. To jedno ujęcie wybieram z pośród pięćdziesięciu, stu zdjęć. Nadal preferuję aparaty tradycyjne, cyfrowymi robię rzadko'.

Tadeusz Żaczek